Blog

Uważność w edukacji

Ponad wszelką wątpliwość udowodniono, że wprowadzanie zintegrowanych programów praktyki uważności w środowisku szkolnym to skuteczna metoda redukowania stresu, budowania poczucia własnej wartości i regulowania dziecięcych emocji.

Mindfulness w Soward?

Tak, to ma sens!

Zrozumieć emocje

Umiejętności akademickie, choć ważne, są niewystarczające. Wiemy to na pewno. Stąd coraz większa rola uważności w procesie dydaktycznym. Nie ulega bowiem wątpliwości, że prócz wyzwań edukacyjnych, które generują stres, uczniowie borykają się także z wieloma innymi czynnikami, które mogą destrukcyjnie wpływać na ich rozwój, samopoczucie i funkcjonowanie.

O czym mowa?

O konfliktach rówieśniczych i rodzinnych, które przecież się zdarzają, a jednoznacznie negatywnie wpływają na emocje najmłodszych. O nadmiernym korzystaniu z urządzeń elektronicznych. O coraz powszechniejszym konsumpcjonizmie. To wszystko generuje nadmiar bodźców, z którymi najmłodsi nie zawsze sobie radzą.

Tymczasem psychologowie nie mają wątpliwości, że stres, zwłaszcza ten permanentny, jest czynnikiem jednoznacznie destrukcyjnym i powoduje problemy w zachowaniu, trudności w uczeniu się i źle wpływa na ogólny stan zdrowia.

Co możemy zrobić?

Ilość bodźców, z jakimi na co dzień musi się borykać dziecko, wyprzedza rozwój adaptacyjny jego umysłu. Efekt? Rozproszenie uwagi, problemy z pamięcią i koncentracją, czego szybko zauważalnym efektem są gorsze wyniki w nauce. Bywa też i tak, że ilość stresu wpływa na relacje społeczne pociechy. Dlatego tak ważne  jest, aby ćwiczyć uważność. Tutaj wystarczy np. fachowa interwencja nauczyciela, kilka prostych ćwiczeń polegających na koncentrowaniu się i utrzymywaniu skupienia na jednej czynności, by dziecko radziło sobie lepiej. Po prostu. Wystarczy tylko znaleźć właściwe proporcje między tym, co ważne a tym, co rozprasza uwagę i przystąpić do treningu.

Jak trenować uważność?

Wbrew temu, co może się wydawać, trening uważności jest dla dzieci niezwykle atrakcyjny. Dlaczego? Ponieważ jest doskonałą przeciwwagą dla wszystkiego tego, czego najmłodsi doświadczają współcześnie. Lubią też, tak po prostu, spędzać czas inaczej niż dotychczas. Stąd ich ogromne zaangażowanie w proponowane ćwiczenia. „Zwykła” obserwacja oddechu, wsłuchanie się we własne ciało, doświadczanie tego, co tu i teraz (ludzi, przedmiotów, przyrody) to świetna inwestycja w rozwój najmłodszych. Niezwykle istotne jest bowiem to, by pośpiech zamienić na świadome dostrzeganie świata. Taka uważna obecność,  ćwiczona pod okiem nauczycieli i rodziców, relaksuje, poprawia koncentrację, obniża stres, wzmacnia kontakt z ciałem, uczy akceptacji, życzliwości i pewności siebie. lsdprior